چندی است که جمعی از دوستان سایتی را با عنوان رسائل راهاندازی کردهاند که مطالب مربوط به حوزویان را با ادبیاتی جدید و جذاب منتشر میکند.
پیگیری مطالب این سایت را به همه (خصوصاً برادران طلبه و روحانی) توصیه میکنم.
رسائل را میتوانید در اینجا (کلیک کنید) ببینید.
مقدمه: با توجه به آغاز ثبت نام حوزههاي علميه گزيدههايي كوتاه از سخنان امامخميني، مقام معظم رهبري و شهيد مطهري را دربارهي نياز دنياي امروز به روحانيون عالم و آگاه تقديم ميشود بلكه مشوقي باشد براي جواناني كه راه آيندهي خويش را بر اساس تكليف شرعي و نياز دنیای اسلام انتخاب ميكنند. البته بر اين نكته تأكيد ميكنم كه مخاطب ما در اين مطلب آن دسته از جوانان مؤمني هستند كه عليرغم علاقه به فراگيري علوم اسلامي اين تصور كه وجود آنها در حوزههاي علميه ضروری نيست مانع از ورودشان به اين مركز علمي و بهرهمندي از اقيانوس عميق معارف دين ميشود.
گاهي برخي از جوانان و نوجوانان گمان ميكنند كه اگر يك غيرروحاني به تبليغ دين بپردازد، اثرات بيشتري در سطح جامعه خواهد داشت و افرادي كه حاضر به نشستن پاي سخنراني يك روحاني نيستند، با آغوشي باز و گوشي شنوا به سخنان يك استاد دانشگاه يا يك مهندس و يا دكتر گوش فرا ميدهند! لذا حتي اگر ما قصد تبليغ دين هم داشته باشيم، بهتر است كه وارد يكي از رشتههاي دانشگاهي شده و به تحصيل يكي از علوم دانشگاهي بپردازيم و آنگاه با استفاده از مدرك، عنوان و پرستيژ دانشگاهي خود، كار فرهنگي مؤثّرتري انجام دهيم. به هر حال ـ درست يا غلط ـ مردم حرف يك دكتر را بهتر از يك آخوند روضه خوان قبول ميكنند! اين عده براي اثبات مدعاي خود، به تأثير شخصيتهاي بزرگي چون شهيد دكتر چمران، شهيد رجايي و... در سطح جامعه اشاره مينمايند. براي بررسي درستي يا نادرستي اين ادعا بايد پاسخ چند پرسش را بيان نمود...
برخي ميگويند مگر جز اين است كه نهايت طلبگي، مرجعيت و فتوا دادن است؟ حالا به فرض كه شما به حوزه رفتيد و مجتهد هم شديد و حتي رسالهي عمليهاي را هم منتشر كرديد؛ مگر اين همه مجتهد و اين همه رساله تا چه حد مؤثر بودهاند؟ مگر يك «علي الاحوط» را تبديل به «علي الاقوي» كردن چه اهميتي دارد كه انسان عمر و زندگي و تحصيلات خود را براي اين مسايل بگذارد؟
در پاسخ به اين مسأله بايد گفت كه اولاً: علوم حوزوي محدود به علم فقه و فتوا نيست؛ بلكه همچنان كه بيان شد، در حوزههاي علميه علاوه بر علم فقه، علوم متعدد و بسيار مهمي ...
مسألهي علم و دانشجويي به خصوص براي آنان كه در مرحلهي انتخاب راه آيندهي خويشند از اهميت فوق العادهاي برخوردار است به گونهاي كه كوچكترين اشتباه و يا كمترين سهلانگاري در اين راه را به معناي نابودي آينده خود به حساب وي آورند لذا سعي دارند بهترين راه را يافته و بپيمايند. عدهاي براي انتخاب آينده علمي خود به دهان ديگران چشم دوختهاند تا ببينند كه كدام رشتهي علمي در جامعه داراي پرستيژ بالاتري است. عدهاي ديگر به دنبال علمي ميروند كه آيندهي مادي بهتري داشته باشد بلكه بتوانند پول و پلهي بيشتري ذخيره كرده، زندگي مرفهتري داشته باشند. عدهاي ديگر...
يكي از ضعفهاي حوزههاي علميهي ما اين است كه آنچنان كه بايد، خود را به جامعه معرفي نكردهاند. تصوراتي كه اكثريت مردم جامعهي ما از حوزههاي علميه و طلاب علوم ديني دارند، فرسنگها با واقعيات فاصله دارد و همين تصورات غلط، خسارتهاي جبرانناپذيري را بر پيكرهي جامعهي ما وارد ساخته است.
مقام معظم رهبري در اينباره ميفرمايند: «من به تحقيق عرض ميكنم، مردم ما ـ كه غالباً هم به حوزههاي علميه ارادت دارند و آن را دوست ميدارند ـ حوزههاي علميه را نميشناسند و اهميتش را نميدانند. يكي از كوتاهيها در خود حوزه اين است كه ...